English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

ΘΕΟΣΤΑΛΤΟΣ ΟΔΗΓΟΣ - ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Πριν από δύο μέρες επέστρεψα από ένα ταξίδι στην κεντρική Μακεδονία. Με αφορμή το τριήμερο της 25ης Μαρτίου είχα αποφασίσει να ταξιδέψω προς τα βόρεια. Η ιστορία που θα διηγηθώ αποδεικνύει ότι καμιά φορά το ταξίδι είναι εξίσου σημαντικό με τον προορισμό. Θα μου πεις και με το δίκιο σου: - Σιγά ρε "Οδυσσέα", τι σημαντικό μπορεί να προκύψει σε ένα ταξίδι 550 χιλιομέτρων στην Εθνική Οδό που να το θεωρήσεις ιδιαίτερα σημαντικό; Ακου το λοιπόν...

Ταξίδευα μετά της συντρόφου μου το Σάββατο 22 Μαρτίου. Δεν είχε ιδιαίτερη κίνηση. Στο μυαλό μου ήδη έφτιαχνα σχέδια και εικόνες για το πως θα περάσω τις επόμενες μέρες. Ολα κυλούσαν μια χαρά. Οχι για πολύ όμως. Γύρω στο 150στό χιλιόμετρο διαπιστώνω ότι το λαμπάκι θερμοκρασίας είχε ανάψει στο κόκκινο. Καθώς δεν είμαι και ειδικός, εκτός από τα βασικά, άρχισαν να με ζώνουν δυσοίωνες σκέψεις. Πριν φύγω είχα κάνει τους βασικούς ελέγχους. Νερά, λάδια, ξίδια, μπόλικο λεμόνι και γενικώς ότι χρειάζεται, για να κάνεις ένα ασφαλές ταξίδι. Τo service του αυτοκινήτου (ένα Citroen Saxo), είχε γίνει πρόσφατα και ουδέποτε είχε παρουσιαστεί τέτοιο πρόβλημα. Στο επόμενο parking κάνω δεξιά και σταματάω. Ανοίγω το καπώ.

Κοιτώ με αμηχανία αδαή τη μηχανή. Ελέγχω τα σωληνάκια και το ψυγείο για πιθανή διαρροή. Ολα φαίνονται εντάξει. Μετά από λίγη ώρα αποφασίζω προσεκτικά με τη βοήθεια ενός πανιού, για να αποφύγω πιθανό έγκαυμα, να ανοίξω το δοχείο του νερού. Υγρό πυρ ξεθυμαίνει από το δοχείο και το ξανακλείνω απότομα, ευτυχώς χωρίς επιπτώσεις στο δέρμα.

Το σκηνικό είχε πλέον αλλάξει. Το ταξίδι ακυρωνόταν αυτόματα. Ολα τα σχέδια διαγράφονταν. Και 'γω με ένα χαλασμένο αυτοκίνητο μέσα στην Εθνική. Και για το ταξίδι το είχα αποφασίσει. Αλλά το αυτοκίνητο ήταν ένα θέμα. Οδική βοήθεια. Μεταφορά μέχρι τον επόμενο σταθμό. Και αν η βλάβη ήταν σοβαρή τρέχα-γύρευε πως θα επέστρεφα στην Αθήνα. Και εκείνη τη στιγμή, σαν από μηχανής θεός, εμφανίστηκε ένας αξιοσημείωτος άνθρωπος...

Ενα φορτηγό ψυγείο σταματάει στο parking λίγα μέτρα πίσω από μένα. Ο οδηγός του είμαι σίγουρος, ότι με παρατηρεί, ενώ εγώ προσπαθώ να βρω λύση στο πρόβλημα που έχει προκύψει. Καθώς δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, αποφασίζω να του μιλήσω. Σχεδόν ταυτόχρονα ο οδηγός κατεβαίνει από το φορτηγό και έρχεται προς το μέρος μου.

Του εξηγώ πως έχουν τα πράγματα και τότε ο Δημήτρης αναλαμβάνει δράση. Μου εξηγεί ότι μπορεί να έχω κάψει φλάντζα, οπότε τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και χρειάζομαι οδική βοήθεια. Αλλά υπάρχει και η περίπτωση να χάλασε ο θερμοστάτης, όπου τα πράγματα είναι λιγότερο σοβαρά. Ο Δημήτρης αρχίζει να εργάζεται πάνω από το αυτοκίνητο σαν να ήταν δικό του. Ο Δημήτρης εργάζεται πάνω από το αυτοκίνητο σαν να είναι το πρόβλημα δικό του. Βάζει τα χέρια του μέσα στη μουτζούρα. Δουλεύει περίπου μισή ώρα ίσως και παραπάνω, πάνω από το αυτοκίνητο και εγώ εκτελώ χρέη βοηθού. Το πρόβλημα τελικά ήταν ο θερμοστάτης. Είχε κολλήσει. Τον αφαίρεσε. Στεγανοποίησε με φλαντζόκολλα την σύνδεση και μου είπε ότι μπορώ να συνεχίσω το ταξίδι, αλλά θα πρέπει να βάλω καινούργιο θερμοστάτη το συντομότερο.

Ενιωσα υπόχρεος. Αφού τον ευχαρίστησα, του πρότεινα αν θα ήθελε να τον αποζημιώσω με κάποιο ποσό. Δεν το δέχτηκε. Ισως και να προσβλήθηκε. -''Προχώρησε μπροστά μου είπε μέχρι τα Goody's (πριν από τη Λαμία). Εγώ θα είμαι από πίσω, να δούμε αν όλα είναι εντάξει και με κερνάς εκεί έναν καφέ. Ετσι κι έγινε.

Φτάσαμε στα Goody's χωρίς πρόβλημα. Πίνοντας τον καφέ μιλήσαμε για διάφορα πράγματα. Κυρίως -και με αφορμή τη γνωριμία μας- μιλήσαμε για την ανιδιοτελή προσφορά μεταξύ των ανθρώπων, ειδικά όταν αυτοί είναι άγνωστοι μεταξύ τους. Για την εμπιστοσύνη που έχει πλέον χαθεί. Για το κοινωνικό πρόσωπο που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι. Ο Δημήτρης ζει στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Είναι ένας απλός άνθρωπος. Χωρίς τουπέ και ύφος. Η απλότητά του, η αμεσότητα του λόγου και των πράξεών του είναι αυτά που με κάνουν να τον χαρακτηρίζω αξιοσημείωτο. Του εύχομαι ότι καλύτερο για αυτόν και την οικογένειά του και τα καλύτερα για το μέλλον των δυο του παιδιών.

Για το τέλος της ιστορίας, να πω ότι την Δευτέρα πήγα στη Citroen Βέροιας. Αλλαξα τον θερμοστάτη και όλα είναι Ο.Κ. Θα ήθελα να αναφέρω, ότι ο εκεί αντιπρόσωπος της Citroen, ο κ. Γιανταμίδης Κώστας με εξυπηρέτησε άψογα. Αριστος μηχανικός και με καλή καρδιά.

buzz it!

Read more...

Τρίτη 11 Μαρτίου 2008

ΥΠΟΠΤΟΣ "ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ" ΣΤΑ BLOG TOY BLOGGER-BLOGSPOT.COM

Πριν από λίγες ημέρες εντόπισα έναν ύποπτο -μάλλον και ανύπαρκτο- "σχολιαστή" με το username “Fenrisar”, στα blog του blogger-blogspot.com/.
Δεν γνωρίζω εάν ο εν λόγω "σχολιαστής" εμφανίζεται και στα blog του Wordpress ή και αλλού.

O “Fenrisar” αφήνει ένα ύποπτο "σχόλιο" (άσχετο τόσο με το ύφος του blog όσο και με το θέμα της ανάρτησης) και πάντα το ίδιο: “See here”. Οποιος κλικάρει στο “here” μεταφέρεται σε μια διεύθυνση, όπου ξεφυτρώνει ένα πρόγραμμα antivirus το οποίο και σκανάρει(;) τον υπολογιστή.

Καλό θα ήταν να προχωράτε σε άμεση διαγραφή του συγκεκριμένου "σχολίου" του “Fenrisar”. Παρακάτω μερικά blogs, στα οποία έχει "σχολιάσει" ο "Fenrisar”, όπως τα βρήκα από το Google, βάζοντας για αναζήτηση τις λέξεις: Fenrisar blogspot. Σε κάποια από αυτά, τα συγκεκριμένα "σχόλια" έχουν αφαιρεθεί από τους διαχειριστές.

http://ktn451.blogspot.com/2008/02/february-kites.html

http://thelantripfamily.blogspot.com/2008/03/lynn-and-scotts-shower.html

http://home-place.blogspot.com/2008/03/got-milk-i-just-got-back-from-my-weekly.html

http://vincentdonofriosworld.blogspot.com/2008/03/hello-everyone-ive-been-making-quite.html

http://soap-queen.blogspot.com/2008/03/birthday-weekend-for-boy.html

buzz it!

Read more...

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008

ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΕΝΑΣ BLOGGER

Τι είναι ο blogger;

Κατ' αρχάς είναι κάποιος που επιθυμεί να εκφραστεί ελεύθερα. Να ασκήσει δηλαδή ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο αναφαίρετο δικαίωμά του. Δευτερευόντως, αυτό αποφασίζει να το κάνει μέσω του διαδικτύου.

Το στήσιμο ενός blog δίνει στο δημιουργό του τη δυνατότητα, να ασκήσει το δικαίωμα της ελευθερία της έκφρασης. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, καλύτερα να γυρίσει στην εποχή των σκλάβων.

Το ότι η δραστηριότητα αυτή γίνεται μέσω του διαδικτύου, σημαίνει ότι ο blogger θέλει να δημοσιοποιήσει τις απόψεις του, τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του. Θέλει να τα "πει'' στους άλλους και να τα συζητήσει μαζί τους. Διαφωνώ κάθετα με την άποψη που πάει να περάσει από τα Μ.Μ.Ε., ότι οι bloggers είναι μια συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών. Και ότι κάποιοι είναι οι ανώνυμοι αλήτες του κυβερνοχώρου(!!!!). Οι bloggers (όπως και οι σχολιαστές των post) είναι πρώτα απ΄όλα πολίτες. Ο καθένας μπορεί να στήσει ένα blog οποιουδήποτε ύφους. Γι αυτό άλλωστε υπάρχει μια χαοτική ποικιλομορφία στα είδη των blogs. Πολιτικά (όλων των τάσεων), καλλιτεχνικά, επιστημονικά, θρησκευτικά, προσωπικά· και αρχίζει ένας κατάλογος που δεν τελειώνει ποτέ. Όποιος επιχειρήσει να τον τελειώσει ή να τον οριοθετήσει έχει σκοπιμότητα.

Στο διαδίκτυο υπάρχει ανωνυμία (που λέει ο λόγος, γιατί αν θέλουν να σε βρουν σε βρίσκουν). Αυτός είναι και ο λόγος που ο καθένας μπορεί να εκφραστεί με τρόπο που θα δυσκολευόταν να εκφραστεί αλλού. Επίσης είναι σίγουρο, ότι στα blogs θα δεις και θα διαβάσεις πράγματα -μικρά ή μεγάλα- (δεν παίζει ρόλο), που δε θα δεις ή δε θα ακούσεις στα σκλαβωμένα και κατευθυνόμενα M.M.E.

Η υπόθεση του press-gr δε θα λάμβανε χώρα, εάν τα υβριστικά ανώνυμα σχόλια βρίσκονταν σε ένα απλό chat. Το ότι το press-gr έχει πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα είναι αυτό που ενόχλησε. Τα περί εκβιασμών τα ακούω βερεσέ. Στην τελική ας αποφανθεί η δικαιοσύνη.

Εύχομαι μόνο, να μην είναι η αρχή για τη φίμωση των ιστολογίων.

buzz it!

Read more...

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2008

ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ ΔΕ ΘΑ "ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΧΑΒΑΗ"

Τα σπάει το τραγουδάκι «Πάμε Χαβάη» που ερμηνεύει πολύ όμορφα και χαλαρωτικά ομολογουμένως, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Προβλέπω ότι το «Πάμε Χαβάη» θα τα σπάσει ακόμη περισσότερο το καλοκαιράκι όπου ελάχιστοι (ίσως και κανένας), από όσους διαβάζουν αυτό το post θα πάνε στη Χαβάη.

Άλκηστις, αφού δεν σε βλέπω και φέτος να πηγαίνεις Χαβάη, σου δίνω την ευκαιρία να απολαύσεις το original κομμάτι γιατί το «Πάμε Χαβάη» είναι μια πολύ καλή διασκευή (αλλά διασκευή)· άρα πολύ πιθανό μια ουτοπία.

Ας ρίξουμε μια ματιά λοιπόν και στο πρωτότυπο τραγούδι που εννοιολογικά δεν έχει καμία σχέση με το "Πάμε Χαβάη". Το original τραγούδι είναι το «Its a pity». Το ερμηνεύει με άψογη μαγκιά η Tanya Stephens, μια Τζαμαϊκανή Reggae τραγουδίστρια , που μπορεί να μην τη χαρακτηρίζει η ομορφιά, αλλά σίγουρα η αυθεντικότητα.


I said if we never get a chance to be together
go with Jah, Tanya loves ya, wha me seh?

It's a pity you already have a wife
and me done have a man inna mi life
rudeboy it's such a pity
I say it is such a pity you already have yuh wife
And me have a one man inna mi life
rudeboy it is a pity, mm mm mm

I woulda like one of these mornings to wake up and find
your face on a pillow lying right next to mine
I woulda cut out the partying the smoking and the rum
and buss a extra wine and make we seal up a son
well everytime mi fantasize me see your lips me see your eyes
Your trigger finger do something a lef the rudegirl hypnotized
For you it's just a thing, just another little fling
But for me this is Heaven and the angel them a sing

It's a pity you already have a wife
and me done have a man inna mi life
rudeboy it's such a pity
I say it is such a pity you already have yuh wife
And me have a one man inna mi life
rudeboy it is a pity, mm mm mm

Fi buck you up inna public and cant even touch
It really fuck me up because me check fi you so much
The respect weh mi have fi your woman fi your kids
believe me rudeboy mi criss, a nuh matey this
who knows? maybe one day the world will be evolved enough
we'll share you in a civilized manner between the two of us
But until then I woulda love see you again,
Me know we have fi play it by the stupid rules of sin

I said if we never get a chance to be together
go with Jah, Tanya loves ya, wha me seh?

So meet me round the corner, avoid Mitzy and Lorna
You know them a two of the biggest informer
I'm not starving for sex no, nah bawl out vex no
but the way how yuh flex really got my interest yo
ayou weh people see a no the you fa me loving
And the you weh deh with me go much deeper than skin
I dont know exactly what it is you're feeling
But I wish this was a permanentthing yo...

It's a pity you already have a wife
and me done have a man inna mi life
rudeboy it's such a pity
I say it is such a pity you already have yuh wife
And me have a one man inna mi life
rudeboy it is a pity, mm mm mm

Me know seh you belong to she, you know seh me belong to him
Me wouldn't want you dis your queen, me woulda never dis mi king
But when yuh play pon mi riddim and when me feel your base a swing
You lef me inna turmoil, you have me head a spin
It really mek me sad fi haffi waste so much water,
I think the two o' we can mek a beautiful daughter
but it would be selfish to an innocent little youth
Fi bring her come and cannot tell her the truth
We have fi tell her the truth

buzz it!

Read more...

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008

Η "ΓΥΦΤΙΑ" ΤΟΥ ΚΟΚΚΑΛΗ

Ως φίλος του Ολυμπιακού στραβώνω όταν η διοίκηση της ομάδας αποφασίζει να διαχειριστεί την ήττα από την Καλαμαριά με τέτοιο τρόπο. Να προσπαθεί δηλαδή να κερδίσει τον αγώνα στα δικαστήρια. Η διοίκηση έχει προσφέρει τα πάντα στον Ολυμπιακό σε όλη τη διάρκεια της θητείας της, τόσο στο prestige του συλλόγου, όσο και στους φιλάθλους. Μια τέτοια κίνηση, δε συνάδει με το ύφος του Ολυμπιακού και ήδη αποτελεί ένα μελανό σημείο, όχι βέβαια του Ολυμπιακού αλλά της διοίκησής του.

Για την ήττα από την Καλαμαριά φταίει η κακή απόδοση του Ολυμπιακού και η αξιόμαχη παρουσία του Απόλλωνα. Ασφαλώς και δεν ευθύνεται η συμμετοχή του Ρόμαν Βάλνερ.

Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα με καταβολές από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Αν και αυτό στις μέρες μας έχει αλλάξει, είναι ανήθικο να μην αναγνωρίζεις την νίκη του αδυνάτου απέναντι στο δυνατό.

Οι φίλαθλοι σίγουρα την αναγνωρίζουν. Οι περισσότεροι φίλαθλοι του Ολυμπιακού ξέρουν ότι η διοίκηση πράττει λάθος. Η αναφορά μου στους φιλάθλους δεν είναι τυχαία. Η σημειολογία της ημέρας είναι οφθαλμοφανής. Σαν σήμερα (8/2) πριν από 27 χρόνια ο Ολυμπιακός δέχθηκε το πιο τραγικό χτύπημα της ιστορίας του, χάνοντας άδικα 21 ανθρώπους. Σήμερα (ημέρα της μαύρης επετείου), η διοίκηση του Ολυμπιακού διαπράττει μια πράξη αν όχι άδικη σίγουρα ανήθικη.

Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στην ανακοίνωση των ποδοσφαιριστών του Απόλλωνα Καλαμαριάς που με βρίσκει σύμφωνο. Διαβάστε την εδώ, από το επίσημο site του συλλόγου των Ποντίων.

buzz it!

Read more...

  © Blogger templates Psi by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP